CUETI DI L’ANIMA E ALTRE POESIE
di Fabio Messina
Cuieta è l’Anima:
campa na paci di l’ancili
E adduma intra e cristiani,
na luci ca Vita si chiama.
Idda rinesci macari
a stari unni ci vota u pinzeri
e a strinciri vera la manu
a n’omu ca veni i luntanu.
Cuieta è l’Anima:
d’idda stissa s’abbasta
E astuta ogni bisognu
facennu tiatru tra u Veru e lu Sognu.
Fabio Messina
1 Gennaio 2007
Modica
A CURRIA
Pezzu ri cosa tintu e malirittu,
u viri ca ti l’avia rittu,
ca sti cosi nun si fannu
e ti portanu assai dannu.
Nun ti sciarriari chè cumpagni,
nun t’allurdiari né campagni,
statti mutu e nun parrari,
ca si no t’hai bastuniari.
E te rugnu cà curria,
si continui a camurrìa,
ri ncoddu ta cacari,
ogni vota ca mi viri.
Mutu chianci e statti bonu
e ammucciati li manu,
fai u bravu e statti fermu,
ca ora dormu e poi arritornu.
Fabio Messina
27 Novembre 2006
Modica ( presso il Ristorante “UPM”)
RINASCITA !
Quannu veni veni,
timpesta !!!
Veni ca tutti cosi si tira,
petri, mazzacani, seggi, tavuli…
Veni ca si porta l’Anima
e si la tira unni zonna voli !
Quannu veni veni,
tirrimotu !!!
Veni ca scassa la terra,
casi, strati, ponti, mura…
Veni ca si porta l’Anima
e si la mancia finu a l’ossa !
Quannu veni veni… Se !
Ma quannu si ni va,
è tempu i livari fancu,
pigghiannu chiddu ca resta…
è tempu i fari casi novi,
dannu lustru a ogni parti…
è tempu i stenniri fora linzola !
Quannu si ni va,
s’arrisbigghia l’Anima,
e do passatu s’alliccanu i firiti,
di intra splenni nova luci,
comu nu lampu batti lu cori,
lassannu la Vita senza palori.
Fabio Messina
20 Dicembre 2006
Modica – Caffè Letterario Hemingway